۱) بالاخره تمام شد. به یاری خدا خوب هم تمام شد. نوزده و بیست و پنج صدم.

۲) به قول رفقا دیگر بهانه ای برای غر زدن ندارم!

۳) از تک تک دوستانی که در این مدت ۴-۳ ماه کذایی کمک حالم بودند صمیمانه سپاسگزارم...
--- از احمد و راهنمایی هایش و همراهی هایش و گل زیبایش سر جلسه ی دفاع.
--- از فصل تازه و همفکری هایش و انگیزه دادن هایش و جایزه های «زوم» دارش!
--- از دکتر نیکلاس علی لیبر بخاطر تمام زحماتش و زمان گذاری هایش و کمک هایش و کمک هایش و کمک هایش و کمک هایش.
--- از هادی (جلیلی) بخاطر اینکه با دکتر لیبر رفیق است!
--- از بهراد و تمام زحمت هایش قبل و بعد از دفاع.
--- از مجتبی که با سرچ هایش شرمنده ام کرد و در دفاع٬ سرافرازم...
--- از محمدرضا (ممد خودمان) که از ینگه دنیا پیگیر کارم بود و با تماسش خوشحالم کرد...خیلی.
--- از احسان (نظری) که در سربازی هم دست از سر ما بر نداشت و کمکمان بود!
--- از علی (شکوهی) که از کارش مرخصی گرفت! بخاطر من.
--- از علی (کریمی) که از همان اوایل کمک ها و راهنمایی های ارزنده ای داشت.
--- از ازگمی که همیشه می خنداندمان فراوان!
--- از همه ی اساتید خوبم به خصوص جناب آقای دکتر محمد شکرچی زاده عزیز.
--- از همه ی کارشناسان٬ تکنسین ها و پرسنل انستیتو مصالح ساختمانی٬ آموزش و تحصیلات تکمیلی دانشکده
--- از همه ی همه ی همه ی دوستان خوبم که پیگیر ماجرا بودند و الان حافظه ام یاری نمی کند که با اسم ازشان تشکر کنم...
--- و... از مادرم و پدرم.