دوم اینکه...
دیروز به صورت کاملا اتفاقی فهمیدم که هفته ی گذشته جشن فارغ التحصیلی مان بوده است و دریغ از یک نامه یا تلفن یا ایمیل یا حتی اعلامیه بر روی در و دیوار... (البته این اداره ی پست فلان فلان شده است ها... ارتباطی به نحوه ی اطلاع رسانی دانشکده ندارد)
اینقدر اعصابم خرد شد که دقیقا به خاطر ندارم صدایم را برای مسوول روابط عمومی دانشکده تا کجا بالا بردم؟... حالا بازهم خدا را شکر که حداقل کتابچه ی حاوی اسامی و عکس فارغ التحصیلان نصیب مان شد.
یادم آمد جشن فارغ التحصیلی دوره ی کارشناسی مان که چه شور و شوقی داشتیم برایش...

سوم اینکه...
طرح های برتر مسابقه ی جهانی طراحی صنعتی «غذاخوردن در سال ۲۰۱۵» معرفی شدند. داوري اين مسابقه را كه با موضوع طراحي وسايل غذاخوري در محل كار، خانه و مسافرت و با حضور طراحان و نوآوراني از 98 كشور جهان از جمله ايران برگزار شد جمعي از چهره‌هاي سرشناس طراحي صنعتي، گرافيك و مدل از ايتاليا و ژاپن برعهده داشتند.
طرح برگزيده اين رقابت‌ جالب، قاشقي برگي‌شكل(leaf-shaped spoon) از ژاپن بود كه به گفته طراح اين قاشق در استفاده‌كننده احساس شكرگزاري از طبيعت ايجاد مي‌كند.
همچنین طرح هایی نيز از سوي طراحان ايراني در اين مسابقه شركت كرده بود كه يكي از آنها بشقاب رنگین کمانی(poly color plate) بود. اين بشقاب داراي لايه‌اي پر از مايع كريستالي است كه براي مانيتور استفاده مي‌شود. وقتي غذا داخل بشقاب ريخته شود وزن غذا رنگ طبيعي بشقاب را تغيير مي‌دهد و طيف متفاوتي از رنگ‌ها توليد مي‌شود همچنين وقتي چنگال چاقو يا قاشق روي بشقاب فشار داده مي‌شود رنگ هاي بيشتري توليد مي‌شود.
طرح ديگر موسوم به اگزوزبرگر بود. در اين طرح از اگزوز خودرو به عنوان وسيله‌اي براي تهيه غذاهاي برگري استفاده مي‌شود!!! به اینصورت که هر موقع در حين سفر احساس گرسنگي كرديد مي توانيد خودرو خود را متوقف كرده و اين وسيله را روي اگزوز آن نصب كرده و دوباره مشغول رانندگي شويد. به اين ترتيب در زمان بسيار كوتاهي همبرگر شما آماده خواهد شد و نياز به سوخت براي طبخ غذا برطرف شده و مقادير زيادي انرژي صرفه‌جويي خواهد شد!!

لینک مطلب: http://dastavardiran.blogfa.com/post-235.aspx

و در نهایت اینکه...
بالاخره بعد از کش و قوس های فراوان٬ سرمربیگری تیم ملی به اسطوره ی فوتبال ایران٬ علی دائی رسید. درحالی که حتی خوش بین ترین افراد هم قرعه را به نام او نمی دانستند ولی دیروز فدراسیون فوتبال این خبر را اعلام کرد.
در این بین نکته ی جالبی که شخصا انتظارش را نداشتم (و البته از این بابت خوشحالم) این بود که امروز تمامی روزنامه های زرد ورزشی (حتی سخیف ترین شان٬ خبر ورزشی) از این انتخاب دفاع کردند و با تیتر هایی مثل «ژنرال برمی گردد» یا «بالاخره حق به حق دار رسید» یا «بین المللی ترین مرد فوتبال ایران سرمربی تیم ملی شد» و ... به تعریف و تمجید دائی پرداختند! شخصا از این اقدام روزنامه ها بسیار مسرورم و امیدوارم روند حمایت های این قشر قلم به دستان از دائی (به عنوان سرمربی تیم ملی ایران و نه به عنوان شخص علی دائی) تا به نتیجه رسیدن برنامه هایش ادامه داشته باشد و شاهد حاشیه های همیشگی که در اطراف علی دائی به چشم می خورد نباشیم.