مرخصی (Morakhasi):
تنفس. تجدیدقوا. ورود به تمدن. دیدن شهر و (زیبایی هایش!). بهانه ای برای انجام کارهای عقب مانده. حق مسلم یک تحت آموزش که البته در دوره ی آموزشی معمولا به او داده نمی شود. مرخصی گرفتن در دوره ی آموزشی پروسه ای پیچیده دارد که از یک تحت آموزش خوب بودن آغاز و به دودستی خاراندن پاچه های افسران آموزش، فرماندهان گروهان، گردان و هنگ ختم می شود. معمولا بچه های تهران اگر نگهبان نباشند عصر پنجشنبه و روز جمعه (و روزهای تعطیل رسمی) را مرخصند. ترکیبات:
-- مرخصی ساعتی: بیگاری. سوءاستفاده. هنگامی که چندساعت از روز را برای انجام امور محوله از طرف پادگان (معمولا خرید یک کالا) به یکی از تحت آموزش ها مرخصی بدهند.
-- مرخصی شبانه: منت! مثلا مرخصی. دانشجو تا پس از خروج از پادگان بیاید به 2 تا کارش برسد و یا در این ترافیک قصد منزل رفتن بکند مرخصی اش تمام شده است و باید در منزل فقط بخوابد تا صبح زود روز آموزش بعد.
-- مرخصی روزانه: شیوه ی شناسایی خواص از عوام. چیزی با ارزش که دست هرکسی نمی دهند! بهترین نوع مرخصی که ذکرش در بالا رفت. از مهمترین دلایل نسبتا موجه برای اخذ این نوع مرخصی، داشتن آزمون استخدامی، داشتن همسر باردار!، داشتن پدر، مادر و یا فرزند مریض است.
-- دفترچه ی مرخصی: محبوب ترین دفترچه ی تمام طول زندگی! دفترچه ی آبی رنگ کوچکی که علیرغم آبی بودن اش محبوب است. دفترچه ای که در آن ساعت خروج و ورود مجدد تحت آموزش به پادگان، شهر محل تردد و علت خروج مشخص گردیده و هنگام خروج و ورود دژبان آنرا کنترل می کند.

بهداری (Behdaari):
مریض خانه. درمانگاه. محل آموزش طبابت پ.و. های محترم! محلی که درآن هر بیماری ـ حاد یا مزمن تحت آموزش ها با بروفن،پنی سیلین، دگزا و استامینوفن باید مداوا شود! از محبوب ترین ساختمان های پادگان (بعد از بوفه) که دانشجو به بهانه ی رفتن به آن می تواند از شر صبحگاه یا یک ساعت ورزش صبحگاهی راحت شود. تنها جایی در پادگان که فیلم بازی کردن (تمارض) در آنجا نتیجه بخش است و تحت آموزش می تواند به همین بهانه برای چند روزی معاف از ورزش یا رژه، معاف از استفاده از پوتین، معاف از شرکت در مانور بدنی و... شود.
در حالت خوب فیلم بازی کردن، رفیق بودن با دکتر شیفت بهداری ویا اوضاع واقعا حاد بیمار!  دانشجو می تواند توسط «برگه اعزام (به بیمارستان)» از پادگان خارج شده و آن روز را حالش را ببرد!

اعزام (E’zaam):
اعزام به بیمارستان (ارتش)، مرخصی روزانه!، قانونی ترین راه خروج از پادگان در ساعات اولیه ی روز بدون ثبت نهست و شمول تنبیهات. دردهای قلب، کمر، دستگاه گوارشی، پا و جراحات سنگین از مهمترین دلایل اعزام است. یک تحت آموزش برای گرفتن (برگه ی) اعزام  می بایست مراحل زیر را طی کند:
1- از ساعت 6 صبح بازی در فیلم اعزام! را شروع کرده و با همین شیوه اسمش را در لیست روزانه ی افراد متقاضی حضور در بهداری گروهان خود ثبت کند.
2- ساعت 6 و نیم در صف پذیرش بهداری زنبیل بگذارد.
3- ساعت 7 که پذیرش شروع می شود با توکل به خدا، انجام بازی خوب، خواندن انواع ورد ها و دعاهای ممکن و البته زدن مخ دکتر حاضر در بهداری، موافقت وی را برای صدور برگه ی اعزام جلب کند.
4- دانشجوی فوق الذکر با این شیوه حداکثر تا ساعت 8 صبح از پادگان خارج خواهد شد!

------------------------------------------------
* مدتی است مرکز آموزشی ۰۱ نیروی زمینی ارتش به «مرکز آموزشی شهدای وظیفه» تغییر نام پیدا کرده است. لیکن همان عنوان «صفر یک» مصطلح تر و زیباتر می باشد.