خبر حضور شهرام گیل آبادی مدیر مستعفی (بخوانید برکنار شده) رادیو جوان در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران برای دو گروه از مخاطبین یک خبر کاملا معمولی است و شاید غیر قابل پیگیری. اول آنانی که گیل آبادی را نمی شناسند و جزء مخاطبان پرتعداد رادیو جوان در سال های قبل نبوده اند، و دوم آنانی که از رمز و راز راهروهای پرپیچ و خم سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران بی اطلاعند! ولی احتمالا باقی مخاطبین با این خبر برخورد دیگری داشتند؛ چه اینکه پس از شنیده شدن زمزمه هایی از این حضور، همزمان با واکنش تند سایت ها و روزنامه های حامی دولت به این خبر و تلاش در منصرف کردن قالیباف از این انتصاب، 170 هنرمند عرصه تئاتر، سینما، تلویزیون و موسیقی در نامه ای خطاب به قالیباف و مردم ایران از این اقدام حمایت کردند.
شهرام گیل آبادی از آنجا به شهرت رسید که پس از انتخاب به عنوان مدیر رادیو جوان، تولید برنامه های انتقادی را در دستور کار قرار داد و همزمان با راه اندازی وب سایت رادیو جوان، موجی از طرفداران بزرگ و کوچک را با خود همراه کرد. پس از مدتی انتقادها فراگیر شد و به دولت نهم و مدیران آن رسید و این همزمان بود با رشد مخاطبین رادیو جوان. عصرهای آن سال ها تبدیل شد به زمانی برای به چالش کشیده شدن مدیران سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و ورزشی دولت فخیمه و این، کم کم به مذاق آقایان بالانشین خوش نیامد. سایت رادیو جوان فیلتر شد، و گیل آبادی مجبور به استعفا.
کسانی که با سازمان عریض و طویل فرهنگی هنری شهرداری تهران و بودجه کمی کمتر از یکصد میلیاردی این سازمان آشنایی داشته باشند به این انتصاب در این موقعیت نگاه دیگری دارند. پس از ورود قالیباف به شهرداری تهران، علی عسگری رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران شد که با فشارهای همه جانبه ی دولتمردان به قالیباف دوران مدیریت طلایی اش چندان به درازا نکشید. پس از او احمد نوریان این سمت را عهده دار شد و در دوره مدیریت او (برطبق نظر بالانشینان)، سازمان مزبور از حرکت جدی باز ایستاد و البته قالیباف هم مخالفتی نکرد.
حال که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، قالیباف اینچنین سازمانی را به آنچنان مدیری سپرده است، تحلیل های مختلفی در پی دارد. جمعی می گویند شهردار با استفاده از تاثیر قابل توجه سازمان متمول فرهنگی هنری شهرداری تهران بر فعالیت های انتخاباتی پایتخت، اهداف تبلیغی (برای خود و یا نامزد تحت حمایتش) در سر دارد و بعضی دیگر انتصاب گیل آبادی و خروج سازمان فرهنگی هنری شهرداری از رخوت خودخواسته در این زمان را بی ارتباط با حساب و کتاب های سیاسی شهرداری و دولت در طول سه سال گذشته نمی دانند و آنرا دستاویز ضد تبلیغی برای رییس دولت نهم در انتخابات آینده ارزیابی می کنند.
آنچه در این خصوص واضح است، توان ارتباط مناسب شهرام گیل آبادی با مخاطب است. او با مدرک دکترای پژوهش هنر خوب می داند چگونه با مخاطب خود تعامل کند، مدیریت بی کم و کاست ارائه دهد و همزمان مدیران دیگر را به چالش بکشد. باید انتظار کشید و دید که با حمایت همه جانبه اهالی هنر از این مدیر موفق صدا و سیما، انتقادهای تند و تیز دولتمردان و وابستگان شان از او، و البته اصرار قالیباف به این انتصاب، در نهایت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در ماه های آینده به کجا می رود و چه می کند؟!
------------------------------------
لینک مطلب در سایت «روزنامه» :
http://roozname.org/index.php?option=com_content&view=article&catid=38&id=159&Itemid=4